Gemeentevlag en gemeentewapen.

De lely in vlag en wapen is natuurlijk ontleend aan minister van Waterstaat dr.ir. C. Lely,
de "grand old man" van de Zuiderzee.

De gemeenteraad stelde op 28 augustus 1963 de gemeentevlag vast.
De omschrijving luidt als volgt:

"een vlag waarvan de lengte zich verhoudt tot de hoogte als 3 : 2, gekwartileerd van wit en blauw, met dien verstande, dat de vertikale deellijn op één derde van de lengte is aangebracht, gemeten van de broekzijde; over alles heen een gekwartierd kruis van het een in het ander, in de broekhoek aan de broekzijde vergezeld van een rode burcht met drie kantelen, zwart gevoegd en met een zwarte valdeur en in de benedenhoek aan dezelfde zijde van een witte lelie."

Toelichting
De kleuren van de vlag zijn ontleend aan het wapen. Slechts het geel en het zwart zijn weggelaten. Het kasteel heeft een rode kleur gekregen omdat deze op de vlag een beter kleuraccent geeft dan een zwarte.

Het wapen van Noordoostpolder

Bij Koninklijk besluit van 16 juli 1963, no. 13 is aan de gemeente Noordoostpolder een wapen verleend. De beschrijving luidt als volgt:

"Gevierendeeld": in azuur een lelie van zilver; in goud een burcht met drie kantelen van sabel, gevoegd van zilver en met twee vensters van het veld; in goud vijf rechterschuinbalken van keel; in azuur een penning van zilver, gestempeld met een dubbellijnig knopkruis van sabel, in de vier hoeken vergezeld van telkens drie schijfjes van sabel, geplaatst in een driehoek.

Toelichting

I. Het spreekt vanzelf dat in het wapen het blazoen van minister van Waterstaat dr.ir. C. Lely, de "grand old man" van de Zuiderzee, niet mag ontbreken (zie ook de tekst Van Zuiderzee naar Noordoostpolder).

II., III. en IV. Het gebied van de Noordoostpolder is voor een belangrijk deel op de zee heroverd. In de middeleeuwen, toen het nog bewoond was, speelden vooral de graven van Kuinre in deze streek een belangrijke rol. Het graafschap Kuinre omvatte de gehele tegenwoordige Noordoostpolder plus een gebied tussen Weststellingwerf en Vollenhove.

De graven en heren van Kuinre voerden heerschappij over o.m. Kuinre, Blankenham, Veenhuisen (verdronken), Espel (verdronken), Emmeloord en Urk, alle in of aan de Noordoostpolder gelegen, evenals de eerste twee burchten der Kuinre's.

De graven van Kuinre hebben op grote schaal geld doen aanmunten. Het muntatelier heeft in Emmeloord (Schokland) gestaan. Na het droogvallen van de polder zijn voor de kust van Kuinre de resten gevonden van de twee burchten. Je kan dus zeggen dat het hart van het graafschap in de polder heeft geklopt, zodat er alle aanleiding was om het wapen (III), de burcht (II) en het muntrecht (IV) van de graven in het gemeentewapen op te nemen.

Het wapen is ontworpen door mr. G.A. Bontekoe, burgemeester van Ooststellingwerf.

De vlag van provincie Flevoland.

Blauw, geel, groen. Flevoland is bijna geheel op het water veroverd gebied. Symbolen van die overwinning staan daarom prominent op onze vlag.

• De blauwe baan staat voor het water.
• Geel voor de golvende korenvelden, het koolzaad en de akkerbouw.
• De groene baan symboliseert het landschap van Flevoland. Linksboven ziet u een lelie. Dat is het familiewapen van ir. Cornelis Lely, de grondlegger van het Zuiderzeeproject.

Bijzonder

De vlag is bedacht door het Amsterdamse bureau BRS en het provinciaal bestuur. Onze driekleur wapperde voor het eerst op 9 januari 1986 tijdens de bijzondere vergadering van de Staten ter gelegenheid van de proclamatie van de provincie. Bij de presentatie was Koningin Beatrix en Prins Claus aanwezig.

Logo Gemeente Noordoostpolder.

De nieuwe huisstijl kenmerkt zich door een nieuw logo, dat de eenheid van het gebied Noordoostpolder uitstraalt.
Het logo is een stilistische uiting van de contouren van Nederland met daarin Noordoostpolder, uitgevoerd in de kleuren blauw en groen

De kiekendief

De vogel achter het symbool: de kiekendieven van Flevoland

De kiekendief is een slanke roofvogel. Met zijn vleugels in een ondiepe V-vorm gehouden scheert hij laag over het land op zoek naar zijn prooi.
Net zoals de mensen zochten en vonden de kiekendieven vlak na de drooglegging kansen en mogelijkheden in het nieuwe land. Uitgestrekte braakgronden en rietvelden vormden namelijk een walhalla voor de kiekendieven. De hoeveelheid vogels die Flevoland in korte tijd vond was ongeëvenaard in Nederland en Europa. Je kon simpelweg geen bezoek brengen zonder dat de kiekendief zich liet zien: het symbool van de Provincie Flevoland was geboren.

Dertig jaar later is er veel veranderd in de polders, maar ook nu blijkt Flevoland een geschikt kiekendievengebied. Het is een van de twee gebieden in Nederland waar de bruine, maar ook de zeldzame blauwe en grauwe kiekendieven nog tot broeden komen. Flevoland is daarmee essentieel voor het voortbestaan van deze soorten. Ze voelen zich er niet alleen thuis in de moerasgebieden, maar juist ook in de grootschalige akkers. Doordat ze rust, ruimte en voldoende voedsel nodig hebben, zijn deze sierlijke roofvogels gidssoorten voor de kwaliteit van het landelijke gebied van Flevoland.

De Provincie wil ook in de toekomst haar symbool en het bijbehorende landschap behouden. Ze zet haar natuurbeleid dan ook in op het behoud van het leefgebied van de kiekendieven. De aanleg van kruiden- en bloemrijke akkerranden, natuurvriendelijke oevers en bermen en aandacht voor kwaliteitsverbetering van natte natuur is hierbij niet alleen goed voor de natuur, maar zorgt ook voor een aantrekkelijke provincie om te wonen, te werken en te recreëren.

NB. Eind 2008 zal, met steun van de provincie Flevoland, een boek verschijnen over de kiekendieven van Flevoland, geschreven door de Stichting Werkgroep Grauwe Kiekendief. Deze stichting zet zich in voor het behoud van de Grauwe Kiekendief en de akkernatuur die hoort bij het grootschalig agrarisch landschap.