Lange Nering (winkelstraat)

Emmeloord moest een winkelcentrum van regionale betekenis krijgen.
De Lange Nering, een oost-west lopende straat die uitkomt op de noordoosthoek van De Deel, is al in de vroegste stedebouwkundige plannen hiervoor ontworpen.
Het was de bedoeling dat winkels op particulier initiatief van de grond zouden komen, maar toen dit niet wilde vlotten, heeft de Directie ingegrepen en zelf opdrachten verleend.
Uiteindelijk is de Lange Nering een drukbezocht winkelcentrum geworden.

In 1972 is de gehele winkelstraat verkeersvrij gemaakt en zijn er luifels, bloembakken en vitrine- kasten geplaatst.
Alleen op de verdiepingen, waar ook woningen zijn ondergebracht, is nog iets van de oorspronkelijke gevels te herkennen.

Naamgeving:  Nering is een ander woord voor ‘handel’ of ‘winkel’ Men zet de tering naar de nering. (Het verbruik naar de inkomsten)
De Lange Nering wordt opgesloten tussen de Korte Achterzijde / Lange Achterzijde en aan de andere kant ‘Achterom’

Eerste winkelpanden in de Lange Nering

In 1952 werd het startsein gegeven voor de bouw van de eerste dertig winkelpanden aan de Lange Nering in Emmeloord. Middenstanders konden tot maximaal 50 procent van de bouwkosten een beroep doen op de rijksoverheid. Van vrije vestiging was geen sprake. De Directie van de Wieringermeer (Noordoostpolderwerken) die verantwoordelijk was voor de sociaal-economische opbouw van de polder, bepaalde wie wel en wie niet tot de Lange Nering werd toegelaten. Omdat de polderbevolking nog moest groeien, kon er in het begin nog maar weinig omzet worden gedraaid. De Directie wilde de middenstanders in de Lange Nering daarom vooral een rustige aanloopperiode en een zo mogelijk redelijk bestaan garanderen.

Stoffenhuis Breukel
Het is niet duidelijk welke winkel in de Lange Nering als eerste openging. Waarschijnlijk is het Stoffenhuis Breukel die op woensdag 18 maart 1953 van start ging. Een goede tweede is de rijwielhandel van J.G. de Munnink die op zaterdag 21 maart de deuren van zijn nieuwe zaak in de Lange Nering opende. Maar de werkplaats was al vanaf maandag 16 maart bereikbaar: “Ingang achter, langs Shell-station.” Niet lang daarna openden ook Slagerij Westerhof, groenteboer A. Roorda en Dijkstra Elektra de deuren van hun nieuwe zaak in de Lange Nering.

Weinig concurrentie
De middenstanders hadden aanvankelijk weinig concurrentie van elkaar te duchten en daarom liet de Directie al gauw twee grootwinkelbedrijven in de Lange Nering toe: Albert Heijn en Jamin. Dit was vooral om te voorkomen dat de middenstanders prijzen berekenden die ver boven het landelijke niveau lagen. In 1960 liet de Directie ook het restrictieve vestigingsbeleid varen en konden middenstanders zich vrij in de Noordoostpolder vestigen.

Door nieuwe vestigingen werd de Lange Nering steeds langer. Lange tijd konden de polderinwoners hun auto in de Lange Nering parkeren. Tot 1973: toen werd de Lange Nering een promenade, een winkelstraat slechts toegankelijk voor voetgangers.

Bron : Henk Pruntel, onderzoeker Nieuw Land Erfgoedcentrum