De naam Ens
De naam Ens bestaat al meer dan 1200 jaar. Sinds 793 na Christus is er steeds een dorp met de naam Ens geweest. Het was bijvoorbeeld de benaming voor de zuidelijke punt van het voormalig eiland Schokland. In latere jaren werd de Molen- of Middelbuurt op Schokland ook Ens .
Vandaar dat er diverse straten in het dorp naar belangrijke personen uit die tijd vernoemd zijn. Enkele voorbeelden: Petrus Aemilius (predikant in 1598), E.P. Seidel (burgemeester van 1806 tot 1811), G.J. Gillot (idem), Doorenweerd (van 1767 tot 1832 pastoor), Anthony Colijn (lichtwachter).

Over de oorsprong van de naam Ens is onderstaande bekend:

Het ontstaan van naam Ens
In het ethymologisch woordenboek, staat achter de naam ‘Enedseae’ de beschrijving van het woord ‘eend’.
Enedseae betekend eendenzee, afgeleid van het Germaanse anud-saiwa (eend-zee), en is de vroegst bekende naam van het voormalige eiland Ens. Het latere Schokland dat nu verdroogd in de Noordoostpolder ligt. Een oorkonde uit 793 maakt er voor het eerst melding van. Een uit 1150 daterend register noemt het ‘Endesle’. Tenslotte komt in 1302 ‘Enesce’ en in 1324 ‘Enze’ voor.

Op een oorkonde uit 793 wordt de naam Enedseae reeds genoemd.
Door geologisch onderzoek kon een reconstructie gemaakt worden van het IJsselmeer rond 800, dat toen veranderde van zoetwater veenmeer tot brakwaterlagune. Door een toenemende invloed van de Noordzee werden zeegaten en geulen groter. Steeds meer veengronden rond het veenmeer werden weggeslagen.
Een centraal gelegen groot eiland, waar Schokland en Urk later van resteerden, was zuidoostelijk door een veenrug met het hoge land verbonden. Die verbinding werd doorsneden door de oude loop van IJssel ten zuiden van het huidige Schokland. Bewoning schijnt er toen niet geweest te zijn want alle archeologische vondsten uit de Noordoostpolder dateren van vóór de 4e of na de 8e eeuw.

Terug naar de oorkonde. In de latijnse tekst wordt geen melding gemaakt van een eiland of plaats maar wel van een grens, ‘Land dat zich uitstrekte van Berilsi tot onder de grens met Enedseae’. Die grens was waarschijnlijk de oude IJsselloop, dat wat er boven lag was Enedseae. ‘Berilsi’ is de naam van een verdronken nederzetting die men lokaliseert in het ‘Seaeuuald’ of ‘Suifterbant’, een zompig bos gelegen tussen Enedseae en ‘Thornspiick’, het latere Elburg.
Urk, de op het eiland gelegen hoge keileembult, werd pas later (966) een zelfstandig eiland, vernoemd naar z’n kenmerk de ‘Ork’. Een naam waarin men een duistere prehistorische betekenis vermoed. Het bij het hoge land gelegen deel bleef Enedseae of Ens heten. Na 1000 werden beide eilanden steeds kleiner door voortdurende landverliezen aan een verziltende zee.

Enedseae kan dus in de 8e eeuw en mogelijk ook daarvoor, de naam van het grote eiland in het veenmeer zijn geweest. De letterlijke betekenis van Enedseae en de aannemelijkheid van veel eenden in een veenmeer, doet vermoeden dat het eiland vernoemd is naar het water waar het in lag. De Germaanse oorsprong van de naam wijst op gebruik door ongeletterde Friezen die toen het kustgebied bevolkten.
Waarheid, fantasie of geschiedsvervalsing, gesteld kan worden dat Enedseae, de lokale naam was van het grote eiland gelegen in de oer-binnenzee van Nederland. Een eiland vernoemd naar haar omringende water. Land noem je niet zomaar zee.

Vlag en wapen Ens

Historische luchtfoto’s Ens

Kunst in Ens

mens-polder - De-mens-en-zijn-polder-vlakje.jpg
De mens en zijn polder
Ploeger - De-Ploeger-vlakje.jpg
De Ploeger
wisselgedicht-vlakje.jpg
Gedichten in de ruimte
Gorter glas in lood raam
Jan_Loman-vlakje.jpg
Haiku
Ketelhuisje - ketelhuisje-vlakje.jpg
Ketelhuisje
Klokkenstoel
Isodoruskerk-kruis-vlakje.jpg
Kruis Isidoruskerk
Leeuw - Leeuw-Nagele-vlakje.jpg
Leeuw Nagele
Muze - Muze-vlakje.jpg
Muze
Wapenschild - Wapenschild-Nagele-vlakje.jpg
Nagele wapenschild
Oud-en-Nieuw - Oud-en-Nieuw-vlakje.jpg
Oud en Nieuw
Sluitgat - sluitgat-vlakje.jpg
Sluitgatmonument
wandrelief - titus-vlakje.jpg
Titus Brandsma Wandreliëf
Uit-de-klei-getrokken - Uit-de-klei-getrokken-vlakje.jpg
Uit de klei getrokken
Verdwenen & meer

Cultuur in Ens

naamlozen - Naamlozen-vlakje.jpg
Monument voor de naamlozen
Ramspoltoren-vlakje
Ramspoltoren
Wilg-vlakje
Oudste boom
Balgstuw-vlakje
Balgstuw

Enige plaatjes Ens

Straten en wegen

Naar Ens genoemd zijn de ENSERWEG, de ENSERVAART, de ENSERTOCHT en de ENSERDWARSTOCHT.

Niet alleen de naam van het dorp, maar ook veel straten in Ens herinneren aan Schokland: de ZOUDENBALCHSTRAAT, de PETRUS AEMILIUSSTRAAT, de STALLIJNSTRAAT, de ARNOLDUS VAN BOCKHOLTSTRAAT, de DORENWEERDSTRAAT, de TER SCHOUWSTRAAT, de ANTHONY COOLIJNSTRAAT, de E.P. SEIDELSTRAAT, de G J. GILLOTSTRAAT en ZUIDERT.

In 1475 doet Alyt Vreyse van Steenwijk, weduwe van de ‘heere van Oerck en Emmeloerde’ haar leengoederen over aan Evert Zoudenbalch, proost te Maastricht en later kanunnik aan de Utrechtse Dom. Vanaf die tijd zullen de Zoudenbalchs, een geslacht van Utrechtse patriciers, meer dan een eeuw heer van het eiland zijn.
Petrus Aemilius werd in 1598 te Emmeloord, kort nadat daar de Reformatie haar intrede deed, als predikant beroepen. Twintig jaar later was Emmeloord overigens al weer katholiek. De Staten van Overijssel klagen dat de mis, die in het Hollandse Emmeloord gehouden werd – en ook, wat thans moeilijk voor te stellen is, te Urk – een nadelige invloed heeft op de Gereformeerde Kerk in het aangrenzende gewest. Emmeloord krijgt, nadat de Staten van Overijssel het altaar in de kerk hebben doen afbreken en ‘den pape’ vertrekken, weer predikanten, waarvan de kosten met Ens gedeeld worden. Franciscus Stallijn was van 1649 tot 1650 een hunner.
Vanaf het midden van de achttiende eeuw zijn de scherpe kantjes er wat af en in 1762 (tot 1766) is Arnoldus van Boekholt de eerste pastoor op Emmeloord.
Bartholomeus van Dorenweerd, van 1796 tot 1808 pastoor van Emmeloord, heeft zich verdienstelijk gemaakt door het doopboek bijzonder uitvoerig bij te houden, waardoor hij aan de kennis van de Schokker geschiedenis veel heeft bijgedragen. Zijn kruistocht gold het bijgeloof, dat op Emmeloord welig tierde.
Herman Frederic Johannes ter Schouw kwam op 31 maart 1856 naar Schokland. Hij was er de laatste pastoor; in 1859 vertrok hij naar Hellendoom.
Anthony Coolyn was van 1688 tot 1706 koster en schoolmeester. Kennelijk leverde deze dubbele betrekking toch niet zoveel op, want hij verzoekt het eilandbestuur hem als vuurmaker op de vuurtoren te benoemen, opdat ‘hij met sijn vrouw en vier kinderen mochte komen te bestaan’.
Eberhard Philip Seidel, Duitser van geboorte, werd in 1793 schout over Schokland, na eerst opzichter over paal- en dijkwerken te zijn geweest. In 1795 wordt hij ontslagen omdat hij in de Bataafse republiek weigert de eed van trouw aan stadhouder Willem V te breken. De chaos die dan op het eiland ontstaat dwingt het gezag hem weer in zijn functie te herstellen – een functie die hij houdt tot in 1804 zijn zoon Lucas hem opvolgt.
Gerrit Jan Gillot was vanaf 1832 burgemeester; hij was tevens de laatste. Toen hij op 10 juli 1859 zijn ambt neerlegde, hield Schokland op zelfstandige gemeente te zijn en werd het een deel van Kampen.

Het zal de lezer niet ontgaan zijn, dat ten aanzien van de voomamen in de straatnamen een consequente gedragslijn ontbreekt: de ene keer wordt de voornaam voluit geschreven, een andere keer staan er slechts voorletters en dan weer blijft alles achterwege. De oorzaak moet gezocht worden in de protesten die er destijds bij de bevolking rezen.
De straatnamen waarin de voornaam voluit geschreven wordt, zijn het oudst. De Ensenaren, verenigd in ‘Dorpsbelang’, waren met die namen weinig ingenomen: te lang, moeilijk te schrijven, lastig uit te spreken. Er was weliswaarwaardering voor het historisch onderzoek dat aan die namen vooraf was gegaan, maar van een vooruitstrevende directie (i.e. het Openbaar Lichaam)
had men toch iets anders verwacht. Zouden de namen misschien door iets korters vervangen kunnen worden?
De landdrost had hier weinig oren naar. Hij zag de waarde van de historische namen wel degelijk in en voegde er zelfs de namen van Dorenweerd en Stallijn aan toe. In zoverre wordt met de bezwaren van de Ensenaren rekening gehouden, dat de voornaam of voorletter(s) voortaan achterwege blijft.

De overige straatnamen uit de begintijd van Ens zijn minder origineel.
Langs de Enservaart ligt de WATERKANT. Haaks op de Waterkant loopt de hoofdstraat van Ens, de BAAN. Baan als aanduiding voor een aangelegde weg is in Nederland enigszins verouderd, maar in Vlaanderen nog springlevend.
Het lijkt er overigens op dat het woord aan een tweede leven begonnen is als aanduiding voor dat deel van een auto(snel)weg dat binnen de bebouwde kom loopt: Utrechtsebaan (Den Haag), Ccitharijnebaan (Utrecht). Van zo’n baan is in Ens (nog) geen sprake.

Aan de oostzijde van het dorp eindigt de Baan in het OOSTEREIND. De namen SPORTWEG, KERKSTRAAT, KERKPLEIN en SCHOOLSTRAAT spreken voor zich. Ook de namen BOSRAND en KRUISSTRAAT (kruist de Anthony Coolijnstraat) laten aan duidelijkheid weinig te wensen over.
De straten KAMPSTRAAT, RANDSTRAAT en HET NOORD kregen hun naam in 1974. De naam Kampstraat bestaat overigens al vanaf 1949, maar de straat die toen zo zou heten heeft het nooit verder gebracht dan het bestemmingsplan. Uit 1974 dateren ook de namen TUINRAND, DE BONGERD, DE WINGERD en DE SINGEL, afkomstig uit het naastgelegen tuinbouwgebied.
Bij de noordelijke uitbreiding van Ens werd de E.P. Seidelstraat doorgetrokken. De oostelijke vertakking heet UITLOOP, in het noorden is er een lange, rond-
lopende straat, de NOORDERBOCHT, waarbinnen het BINNENHOF ligt. De ZEEBODEMSTRAAT is de westelijke zij straat van de Noorderbocht. Bij Ens wordt de reiziger welkom geheten op de zeebodem. In 1996 is de E.R Seidelstraat andermaal verlengd, evenals de Uitloop, om aan te sluiten op drie nieuwe straten die hun namen ontlenen aan de vuurtoren van Schokland:
LICHTWACHTER, MISTHOORN en VUURPLAAT.

De straten Waterkant en Het Noord worden doorgetrokken om een verbinding te krijgen met drie nieuwe straten op het bedrijventerrein: BUITENVELD, MIDDENVELD en NOORDERVELD. De scheiding tussen Waterkant en Buitenveld en tussen Het Noord en Noorderveld wordt gevormd door de Enserdwarstocht. Overigens heeft tot 1997 ook een weggedeelte ten zuiden van de Enserdwarstocht Buitenveld geheten: het oost-west lopende stukje van wat nu Waterkant is.

Langs Ens loopt de KAMPERWEG, die naar Kampen leidt. Parallel daaraan loopt de DRIETORENSWEG. In zekere zin gaf Kampen ook hieraan een naam: vanaf deze weg zijn (of waren) drie torens van Kampen te zien.
De ZWIJNSWEG is, evenals de ZWIJNSTOCHT, genoemd naar de zoogdieren waarvan tijdens de droogmaking hier beenderen werden gevonden.
De ZUIDERRINGWEG is het zuidoostelijke gedeelte van de ringweg door de polder.
Aan de andere kant van de Kamperweg, ten zuiden van de Schokkerringweg, zijn twee zijwegen, de KAMPERZANDWEG en de RAMSWEG. De eerste heet naar het Kamperzand, vroeger een ondiepte ten oosten van Schokland. Ramsweg, RAMSDIJK, RAMSDIEP, RAMSGEUL, RAMSTOCHT en RAMSPOLBRUG zijn alle genoemd naar het vroegere eiland Ramspol, dat aan de overzijde ligt. Een pol is een heuveltje of een hoger gelegen weiland. Ram hoeft niet te betekenen dat het weiland voor schapen gebruikt werd: het kan ook teruggaan op germaans hravan, ‘raaf’. Ramsdijk is de naam voor de zuidelijke polderdijk vanaf Schokkerhaven, dat deel dus waarlangs de Ramsweg loopt.
Aan de andere kant van de dijk ligt het Ramsdiep, de vaargeul door het Zwarte Meer en het Ketelmeer. Naast het Ramsdiep ligt ter hoogte van de Ramspolbrug de Ramsgeul. Voor de afwijkende benaming is gekozen omdat de Ramsgeul in
tegenstelling tot het Ramsdiep niet de scheepvaart maar de afwatering bedient. De Kamperzandweg en de Ramsweg eindigen in de REDEWEG, die evenals de REDETOCHT herinnert aan de rede van Schokland, ten westen van de Rede weg.

Even voorstellen

Ens is ontwikkeld langs de weg Kampen-Emmeloord, daar waar de Schokkerringweg en de Zuiderringweg hierop aansluiten. Door het regelmatige kavelpatroon lag het voor de hand om Ens een rechthoekige vorm te geven. Ens ligt ten oosten van de hoofdverkeersverbinding naar Emmeloord, de Kamperweg. De minder drukke ring naar Kraggenburg loopt door het dorpscentrum. Ens ligt ook aan de Enservaart, die bij Ens eindigt met een zwaaikom en een loswal. Ten zuiden van het dorp ligt een tuinbouwgebied. Ens is het derde dorp waaraan begonnen is, dicht bij het “oude land”.

Ens is genoemd naar de zuidelijke helft van Schokland. De straatnamen in Ens herinneren aan notabelen die op Schokland heer, schout, burgemeester, pastoor of dominee waren.

ens-voorstellen
Luchtfoto Ens, 2007

Historie

Tijdsbeeld

dia-2-1-bew  dia_2-2  dia_2-3
Kerken
De drie levensbeschouwelijke zuilen zijn duidelijk zichtbaar in Ens, waarvan twee heel prominent in het dorp. Juist de hier getoonde Nederlands Hervormde kerk is bescheiden van vorm en achteraf gelegen.
Wegrestaurant
Ook andere dorpen hebben een restaurant aan de toegangsweg, maar zelden zo prominent als in Ens. Het restaurant is bovendien gelegen aan één van de toegangswegen tot de polder.
Bedrijvigheid
Aan de doorgaande weg bevindt zich naast het wegrestaurant ook het bedrijventerrein aan de vaart. Hier toont Ens zich als ondernemend en welvarend dorp.
 dia_3-1 ens-dia-3-2  dia_3-3
Wonen
Ook in Ens wordt het wonen getoond; hier een voor de polder relatief bijzonder beeld van twee-onder-een-kap-woningen. Over het algemeen kennen we de Delfts rode woningen in rijtjes van de ansichtkaarten. De afgebeelde woningen zijn zogenaamde Oostenrijkse houten woningen van net na de oorlog.
Schokland
Al vroeg is er het besef dat de nabijheid van Schokland (nu zelfs met dorpsstatus) belangrijk is en grote historische betekenis heeft voor de polder.
Dorpsleven
Ook in de jaren zeventig en tachtig blijft het wegrestaurant het visitekaartje van Ens en tegelijk spil in het dorpsleven.

Ontwerpgedachten

Voor Ens zijn door verschillende ontwerpers plannen gemaakt.
In de eerste plannen voor Ens was het waterfront van groot belang. In de latere plannen is water minder prominent geworden.

Het dorpsplan van Verhagen laat woningen zien, die vrijwel geheel uit lange rijen bestaan. In de latere plannen zijn deze rijen opgeknipt tot kleinere blokken.

Typisch Ens

Ens herken je aan het waterfront en de groene baan, de brink van Ens. Ook de bedrijven liggen van oudsher aan het water, waar de loswal een belangrijke functie had voor de aan- en afvoer van goederen. Aan de zuidzijde van Ens liggen uitgestrekte kassencomplexen. Ens was en is een dorp van land- en tuinbouw.

aens 4-1 aens 4-2
Verhagen 1938, oorspronkelijk ontwerp Pouderoyen 1943, tweede ontwerp
Verlaan-pag49 Konter-pag49
Verlaan 1948, derde ontwerp Komter 1954, vierde ontwerp

Ontwikkeling

Ens is het derde dorp dat in de Noordoostpolder werd ontworpen. Ens is gesitueerd aan de ‘spaak’ van Emmeloord richting Kampen. De polderring kruist het dorp.

De eerste permanente woning was in 1949 klaar. Toch werd er al in 1943 bij Ens gewoond: er stond toen een barakkenkamp. Dit kamp was opgezet om de polderwerkers onderdak te verschaffen. Het kamp is later gebruikt door bouwvakkers bij de bouw van Ens. Nog later is het kamp gesloopt.

Het bedrijventerrein van Ens en de woningbouw hebben zich met name de laatste tien jaar flink uitgebreid. Het bedrijventerrein heeft zich uitgebreid langs de weg. De woningbouw aan de noordoost-kant van Ens.

Ens-topkaart-1953 Ens-topkaart-1974
1953 1974
Ens-topkaart-1964 Ens-pag50-2006
1995 2006

Dorps-DNA

DNA--Ens

Identiteit

Landschap

Kruiswegdorp
Ens is een kruiswegdorp. De dorpenring gaat door Ens, over de brink.
Dorp volgt verkaveling
De structuur van Ens volgt exact het verkavelingsgrid van de polder.
Groene mantel
De groene mantel lag oorspronkelijk om het dorp. Door nieuwe uitbreidingen van Ens heeft een deel van het groen de mantelfunctie verloren. Het groen is nu onderdeel van de groenstructuur in het dorp.
ens-pag52
dia 8-1vizier naar het landschap ens dia 8-2 duidelijke dorpsgrens ens
Vizier naar het landschap (1)
Vanaf de brink is er een vizier op het omliggende open polderlandschap.
Duidelijke dorpsgrens (2)
Ens wordt aan de zijde van de hoofdentree begrensd door een groene strook bestaande uit gras en bomen.
dia 9-1 ieder dorp eigen gezicht ens dia 9-2 functioneel groen ens begraafplaats
Ieder dorp zijn eigen gezicht (3)
I
eder dorp presenteert zich op een eigen manier. In Ens bestaat het gezicht uit het waterfront met de loshaven.
Functioneel groen (4)
De groene mantel heeft een functionele inrichting. De begraafplaats en sportvelden zijn onderdeel van het groen.

Stedenbouw

Twee voordeuren, twee zijdeuren
De hoofdentrees van het dorp liggen op de dorpenring (groene lijn), de zijentrees ontsluiten het kassengebied (ten zuiden) en de nieuwbouw (ten noorden).
Kerken aan de brink, scholen in de buurt
In Ens gaat deze regel niet helemaal op. Eén kerk staat niet op de brink of zijbrink, maar in het buurtje ten noorden van de Brink. Waarom is niet duidelijk, maar het bepaalt mede de identiteit van Ens. De kerken zijn roodomcirkeld, de scholen geelomcirkeld. Met gele lijnen is de brink aangegeven.
Compact in de kern, los langs de dorpsrand
In Ens liggen de compacte woonblokken dicht tegen en in de kern, de vrijstaande woningen staan aan de dorpsranden. Vooral de zogenaamde Oostenrijkse woningen, zichtbaar vanaf de  Kamperweg, zijn karakteristiek voor de dorpsrand.
ens-pag55
dia 11-2 zijbrink dia 11-3 voorzieningen aan de brink
De brink; een omsloten dorpsruimte (1)
Ens heeft een prachtige brink, de Baan genaamd, met pleinvormende wanden, een centrale groene ruimte met flinke bomen. In Ens loopt de dorpenring over de brink. Aan het eind van de brink staat een kerk net naast en gedraaid ten opzichte van de centrale as van de brink.
Zijbrink; groene ruimte aan de Brink (2)
Haaks op de brink ligt een groene ruimte, deze ruimte hoort bij de brinkruimte, maar ligt zijdelings aangehaakt. Ook hier zijn pleinvormende wanden en een kerk, prachtig zichtbaar vanaf de brink en ruimtevormend van de zijbrink.
Voorzieningen aan de Brink (3)
In Ens liggen meerdere voorzieningen aan de brink. Zowel aan de kop bij de dorpsentree als langs de Baan. Alle voorzieningen zijn goed zichtbaar en bereikbaar met de auto.
Het waterfront met kop bepaalt de dorpsentree
Ens heeft een waterfront nabij de dorpsentree. Dit was de loswal van het dorp. Nu is het  een bescheiden waterfront onlosmakelijk verbonden aan de karakteristieke dorpsrand van Ens. Het gebouw aan de kop (roodomcirkeld) maakt de dorpsentree nog karakteristieker.
Schuine lijn bij benaderen dorp
Bijna alle dorpen hebben ter hoogte van één van de dorpsentrees een schuine lijn. In Ens heeft de dorpenring twee lichte knikken aan de oostzijde (witte lijn). Eén ter hoogte van de overgang van buitengebied naar dorpskom. De andere ter hoogte van de kerk, het moment dat de bezoeker de brink oprijdt.

Architectuur

Ens: dieprood dorp

kleurschijf-Ens

De openbare ruimte is allesbepalend, de bebouwing voegt zich hieromheen. Alleen de meest openbare gebouwen (de kerken) hebben een autonome en belangrijke plaats. De Rooms-katholieke kerk bepaalt het centrum door de prominente situering aan de kop van de zijbrink. De hoeken van de meest belangrijke openbare ruimten (met name de hoek van de brink en zijbrink) zijn bijzonder vormgegeven en benadrukken de openbare ruimte en het belang hiervan in het dorp. De architectuur is zeer traditioneel; de kerken zijn gebaseerd op de middeleeuwse voorgangers en de woningen hebben een traditionele massa en gevelindeling.

403ff9eb8f

Ruimtevormende wanden en autonome gebouwen

In geel worden de belangrijkste ruimte-vormende wanden aangegeven. Deze wanden bestaan merendeels uit woningen en een enkele winkel of bedrijf en zijn uitgevoerd in een informele en eenvoudige Delftse-schoolarchitectuur. Rood omcirkeld zijn de autonome en voor de gemeenschap onderscheidende gebouwen. Hier is een breder beeld te zien; van de traditionele Rooms-katholieke kerk naar de meer moderne Nederlands-hervormde kerk.

De dikte van de lijnen correspondeert met de mate waarin wand of gebouw de ruimte bepaalt in het dorp.

 dia_15-1  dia_15-2  dia_15-3  dia_15-4
Gereformeerde kerk (1)
De gereformeerde kerk is informeel geplaatst, zijdelings aan de uitvalsweg. Deze locatie vormt een afsluiting van de hoofdbrink (Baan). De architectuur is van een minder formeel karakter.
Rooms-katholieke kerk (2)
Deze kerk heeft een zeer formele plaatsing en architectuur. In het silhouet van Ens is de Rooms-katholieke kerk overheersend. De kerk is ruimtebepalend voor de zijbrink.
Hervormde kerk (3)
De hervormde kerk heeft een secundaire plaatsing, verstopt op een kerkpleintje in een buurtje. De kerk kent een ingetogen en bescheiden architectuur en hoogte. Door de ligging en de architectuur speelt het een kleine rol in  de beleving van het dorp. De kerk is in 2007 verbouwd tot woon/werkruimte.
Houten noodkerk (4)
Het oudste bouwwerk van Ens dat nog overeind staat, is de houten noodkerk. De kerk kent een ondergeschikte plaatsing op de zijbrink, naast de Basiliek. De architectuur is ingetogen en pragmatisch. De kerk heeft een nieuwe betekenis als dorpshuis gekregen.
 dia_16-1    
Horeca (5)
De horecagelegenheid van Ens heeft een prominente plaatsing aan de entree van het dorp. De architectuur is pragmatische en verrommeld. De horecagelegenheid is vanwege zijn ligging beeldbepalend voor het dorp, ook bij het passeren.
Bijzondere hoeken (6)
De belangrijkste hoeken op de baan (onder andere tussen brink en zijbrink) kenmerken zich door een bijzondere vormgeving en massawerking; hier bevinden zich ook de winkels.
Ruimtevormende wanden met een eenduidig beeld (7)
Hoofd- en zijbrink worden gedefinieerd door de openbare ruimte vormende, dieprode Delftse School-architectuur. Hier en daar is er inmiddels vervangende nieuwbouw. Niet alle vervangende nieuwbouw is in staat gebleken een nieuwe, pleinvormende wand te creëren (het hofje van Ens slaagt hier bv. onvoldoende in). Van grotere afstand zijn de verschillende functies (wonen en winkels) ondergeschikt aan het totaalbeeld; woningen en  winkels hebben een vergelijkbare uitstraling.

kleurschijf-Ens


Bron DNA Ens: Mercatus en gemeente Noordoostpolder

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Lees: bronnen, cookies  & privacy Emmeloord, Noordoostpolder, Flevoland, Poldertoren, Schokland, Urk, geschiedenis, kunst, Flevoland, erfgoed, tourist information, kerkorgels, ziekenhuis, boerderij, schokbeton, gsm masten, 112, politiek, leeuwen, rotondes, werkkampen, Rotgans, Rotterdamse hoek, gemaal, kiekendief, balgstuw, Cornelis Lely, Ramspol, arbeiderskampen, leeuwen, huisjes, monument, herinneringsmonument, Urk

Emmeloord.info - een particulier initiatief - zet onze gemeente op het wereldwijde web - wil slechts een ambassadeur van de Noordoostpolder zijn - is niet commercieel en heeft geen winstoogmerk. Uitsluitend passie. doet zelf geen historisch onderzoek maar toont wel graag bestaand onderzoek