Categorieën
Marknesse Uncategorized

Polderwind

In Marknesse wilde men een kunstwerk op alle invalswegen van het dorp. Dus hier ook.
Een kunstwerk met een ‘polderpionier’ of iets over de ontstaansgeschiedenis van de polder waren ze nu wel zat.
Bedenk eens wat anders.
Dat is Myrthe Hilderink goed gelukt.
De jongelui van alle Polderdorpen moeten, als ze naar de middelbare school gaan, fietsen naar Emmeloord. Gemiddeld toch iedere dag zo’n 8 km heen en weer 8 km terug.
En altijd tegenwind.
Ik ook, zij Myrthe.
U ook ?

 

Categorieën
Marknesse

Deltawerk//

for English,  scroll down

Dit gedeelte van het Voorsterbos heeft de naam Waterloopbos gekregen omdat hier van 1951 tot 1996 het Waterloopkundig Laboratorium was gevestigd. Ze bouwden veel proefopstellingen zoals de havens van IJmuiden, Lagos, Bangkok en ook de Deltawerken.
Er stond zelfs een gigantisch grote Delta-goot van 233 meter lang waarin met behulp van een hydraulische golfmaker het water als bij een westerstorm werd opgezweept en die diende om de Oosterschelde-kering op schaal te testen.

Het laboratorium is in 1996 vertrokken en Natuurmonumenten heeft de grond verworven. Alle proefopstellingen zijn in het bos achtergebleven. De natuur mag het weer overwoekeren en terug nemen. Dat is de filosofie. Zoals de ingenieus van het laboratorium de natuur heeft gebruikt om de loop naar zijn hand te zetten, zo zal zal de natuur nu onze voetafdruk weer terugnemen en zich herstellen.

Die oude Deltagoot is dus gesloopt. Deze Deltagoot 2 is helemaal nieuw. Gemaakt als kunstwerk. Een landschapskunstwerk zelfs.
Een kunstwerk als een eerbetoon aan de majestueuze en schijnbaar onverwoestbare kracht van onze Nederlandse Deltawerken.

Het is dus een transformatie van het oude gesloopte testmodel naar een nieuw gedenkteken Deltawerk//.

En ook deze goot mag op zijn beurt weer overwoekerd en aangetast worden door korstmossen.

 


What is it you’re looking at. It’s an artwork. And quit a huge artwork, a landmark. What does it represent? I will explain.

In this area,  during the nineteen fifties and sixties hydraulic engineers tested major water management projects, without the aid of a computer, but just by simulating the reality.
The Delta Works were tested here, as well as eg. the ports of Rotterdam, Lagos, Istanbul and Bangkok.
Due to the computer in the 80th and 90th , this research laboratory has left this place in 1996.

Their hydrological models remained in the forest. Nature can overgrow it and will take it back. That’s the philosophy. So that’s why you’ll find wave machines in the water, here in the Waterloopbos woods.

Some models where demolished, like the 233 meter long wave gutter, the so-called Deltagoot.
This famous ‘Delta Gutter’ has been transformed. The artists Ronald Rietveld and Erick de Lyon cut huge concrete panels of different heights from the 250 meter Delta Gutter, turning them 90 degrees. The result is a magical experience in a labyrinthine environment. Stand amazed at the way light and dark interact and enjoy the beautiful views of surrounding nature. Deltawerk// is an ode to the past and the great engineering work that was done here.

Categorieën
Marknesse

Lichtopstand Blokzijl

Een vuurtoren midden in het land, dat vraagt om uitleg.

Zo’n 80 jaar geleden zou u hier tot uw kruintje in het water hebben gestaan. Nog geen Noordoostpolder.
Het stadje Blokzijl lag drie kilometer verderop, direct aan de Zuiderzee.

De toegang tot de haven van Blokzijl dreigde nog weleens te verstoppen. Om deze verzanding tegen te gaan, is er een lange strekdam aangelegd, de open zee in, richting Zuid-West.
Dat zou het dichtslibben van de haven voorkomen.
Aan het eind van de bijna drie kilometer lange strekdam is in 1907 een vuurtorentje of ‘lichtopstand’ gebouwd. De benzinelamp, later vervangen door een gaslamp, werd iedere avond aangestoken en ’s ochtends weer gedoofd.

Toen de Noordoostpolder droog viel, verloor deze aanvaar-route voor Blokzijl natuurlijk zijn functie en is de hele boel opgeblazen.
De lange strekdam is weer afgegraven en de basaltblokken zijn hergebruikt.

Spijt natuurlijk. De hang naar geschiedenis komt altijd achteraf. (!)
Daarom is in 2008 deze fraaie exacte replica gebouwd, op precies dezelfde locatie.

Mooi toch ?!  Waar ter wereld zie je dat mensen midden in het land een vuurtoren bouwen.

 

Categorieën
Marknesse

Vuurtoren Blokzijl

Een vuurtoren midden in het land, dat vraagt om uitleg.

Zo’n 80 jaar geleden zou u hier tot uw kruintje in het water hebben gestaan. Nog geen Noordoostpolder.
Het stadje Blokzijl lag drie kilometer verderop, direct aan de Zuiderzee.

De toegang tot de haven van Blokzijl dreigde nog weleens te verstoppen. Om deze verzanding tegen te gaan, is er een lange strekdam aangelegd, de open zee in, richting Zuid-West.
Dat zou het dichtslibben van de haven voorkomen.
Aan het eind van de bijna drie kilometer lange strekdam is in 1907 een vuurtorentje of ‘lichtopstand’ gebouwd. De benzinelamp, later vervangen door een gaslamp, werd iedere avond aangestoken en ’s ochtends weer gedoofd.

Toen de Noordoostpolder droog viel, verloor deze aanvaar-route voor Blokzijl natuurlijk zijn functie en is de hele boel opgeblazen.
De lange strekdam is weer afgegraven en de basaltblokken zijn hergebruikt.

Spijt natuurlijk. De hang naar geschiedenis komt altijd achteraf. (!)
Daarom is in 2008 deze fraaie exacte replica gebouwd, op precies dezelfde locatie.

Mooi toch ?!  Waar ter wereld zie je dat mensen midden in het land een vuurtoren bouwen.

 

Categorieën
Marknesse

Water en land

Dit gedeelte van het Voorsterbos heeft de naam Waterloopbos gekregen omdat van 1951 tot 1996 het Waterloopkundig Laboratorium hier gevestigd was die veel proefopstellingen hadden aangelegd zoals de havens van IJmuiden, Lagos, Bangkok en de Deltawerken. Een mooi voorbeeld is de ‘Wind en stroomgoot’ een paar meter verderop.
Het laboratorium is verdwenen en Natuurmonumenten heeft in 2002 de grond verworven.

Bertus Halfweg werd gevraagd hier aan de Repelweg een kunstwerk te plaatsen. De Repel was een zandbank in de voormalige Zuiderzee voor de haven van Vollenhove.
Hij verbeeld hier zijn associatie met scheepswrakken, branding en golven. Hij maakte het werk van cortenstaal, omdat dit, door het roestige uiterlijk, aan het verleden doet denken. Het is een bankje wat een mooi uitzicht biedt over het water en geeft je het idee dat je in een scheepswrak zit, al lijkt het ook wel op een vis.

 

Categorieën
Marknesse

Polder en drooglegging

In 2015 organiseerden Radio Veronica en de Koninklijke Landmacht een landelijke project waarmee 70 jaar vrijheid in Nederland werd gevierd. Radio Veronica had de luisteraars opgeroepen om maatschappelijke projecten aan te dragen die zij vonden passen bij 70 jaar Vrijheid in Nederland.

Uit de inzendingen zijn zeventig projecten gekozen die ook in een recordtijd van 70 uur zijn gerealiseerd.
Clubhuizen werden opgeknapt, bewoners van verzorgingshuizen kregen een dagje uit en bekende Nederlanders gaven gratis optredens.

Ook Marknesse was één van de gekozen projecten.

Het 11e Pantsergeniebataljon van de Koninklijke Landmacht en vele vrijwilligers uit Marknesse realiseerde samen dit ontwerp van Edwin Visserman.

Je ziet een golf die over de dijk slaat en een schop die het lijkt te keren.
De kleuren blauw, geel en de schop vind je ook terug in de vlag en het wapen van Marknesse.

 

Categorieën
Marknesse

water en land

Dit gedeelte van het Voorsterbos heeft de naam Waterloopbos gekregen omdat van 1951 tot 1996 het Waterloopkundig Laboratorium hier gevestigd was die veel proefopstellingen hadden aangelegd zoals de havens van IJmuiden, Lagos, Bangkok en de Deltawerken. Een mooi voorbeeld is de ‘Wind en stroomgoot’ een paar meter verderop.
Het laboratorium is verdwenen en Natuurmonumenten heeft in 2002 de grond verworven.

Bertus Halfweg werd gevraagd hier aan de Repelweg een kunstwerk te plaatsen. De Repel was een zandbank in de voormalige Zuiderzee voor de haven van Vollenhove.
Hij verbeeld hier zijn associatie met scheepswrakken, branding en golven. Hij maakte het werk van cortenstaal, omdat dit, door het roestige uiterlijk, aan het verleden doet denken. Het is een bankje wat een mooi uitzicht biedt over het water en geeft je het idee dat je in een scheepswrak zit, al lijkt het ook wel op een vis.

Categorieën
Marknesse

De Pionier

Hubert van Lith (1977)

De pionier. Een duidelijk beeld waarover eigenlijk weinig aan toe te voegen is. Zo zien wij de eerste generatie polderwerkers. Stoer en sterk. En met een paar stevige knuisten. Staand op de dijk. Het symbool van dijkwerkers.  Hubert van Lith heeft het kunstwerk eerst in klei geboetseerd, nog duidelijk te zien,  waarna het in brons is gegoten.

9 september 1942 staat eronder. Dat is de datum die de Noordoostpolder aanhoud als de dag dat de polder officieel droog viel.
Dat is natuurlijk een beetje gekozen. Het oosten van de polder was toen allang droog, maar het gebied rond Tollebeek, dat een stuk lager ligt, kwam toen net droog te liggen.
Bij Marknesse, het oudste dorp van de polder,  was het water al in juni 1942 weg.